عضو هیئت علمی سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، موسسه تحقیقات برنج کشور، رشت، ایران
چکیده
سیلیس یکی از عناصر سودمند در تغذیه برنج است که نقش مهمی در افزایش استحکام بافتهای گیاهی و بهبود فرایندهای رشد ایفا میکند. استفاده صحیح از منابع سیلیسی، سبب افزایش مقاومت گیاه در برابر آفات و بیماریها شده و خسارت ناشی از این تنشهای زیستی را کاهش میدهد. سیلیس با اصلاح وضعیت تغذیهای ریشه، توان جذب عناصر ضروری مانند نیتروژن، فسفر و پتاسیم را بهبود میبخشد. همچنین با ایجاد لایه محافظ در سطح برگها، از ورود قارچها و سایر عوامل بیماریزا جلوگیری میکند. در تنشهای محیطی، سیلیس موجب افزایش استقامت گیاه در برابر خشکی و شوری میشود. تأثیر سیلیس بر بهبود انتقال عناصر غذایی در سراسر گیاه، موجب پُرشدن بهتر دانه و افزایش عملکرد نهایی میشود. افزودن سیلیس به خاک با افزایش فعالیتهای زیستی خاک، کیفیت ریشه را ارتقا میدهد. مجموع این اثرات، سیلیس را به یک ابزار کاربردی در مدیریت تغذیه برنج تبدیل کرده است.
)